podkarpatrus (podkarpatrus) wrote,
podkarpatrus
podkarpatrus

НИВМИРАВЫЙ МЕД РУСИНСЬКОГО МЕЛОСА

Кой чуву што дниськы  ся спuвать по вкрайинськых радійи, телевізійи,а из сцен, та иппен ся задумуву над тым, ош што ся тамкы ни спuвать.
   А ни спuвавуть ся наші русинські народні спuванкы.

   Гикой бы йих нигда й ни было !

   Та й кить дись штось якымись кипом ся прuрве, та – так украйинизовано !..

   Нашоє общоє етнічноє русинськоє поле, суперетнос котрого – РУСИНЫ ся складать из дрuбнїшых етносuв: лемкuв, бойкuв, долинян, гуцулuв.., уродило нам безсмертні косичкы – наші народні русинські спuванкы, на котры каждоденно ся злїтавуть пчолы -  наші чуства и думкы – и зносять у наші душі нивмиравый мед русинського мелоса !

   А й б о !.. - слово русинськоє на Пuдкарпатю – агонизує.

   Дuйшли асиміляторы й до русинської новты-мелодиї – убивавуть ї…
  Чому туйкы сисе ся такоє чинить !??..

   А иппен тому, чилядкове, бо отрицатилна комплиментарнuсть помеже русинами а украйинцями дана звышше – из Космоса,   а май точно – уд Господа Бога !

   Иппен тому, кой совицькі украйинце удобрали уд русинuв зимлю, економіку… - йсе при бuлшuв вооружености и наглости зробити

ни так тяжко ! - упстало ся удобрати уд русинuв спuваноє слово, и – майпослідноє – убити русинську музыку в души ! – удобрати мелодию-новту…

   И йсе ся ними чинить планно…

   Мы – днишнї русины – ни маєме тої насилницької власти, котру мавуть над нами наші асиміляторы – украйинце:     войська, суды, міліцію, державных службовцьuв, ниправедных законuв…

   У нас ся впстала лем наша спuванка – слова а новта !   - и иппен сисе нам має помочи у нашuв справедливuв боротьбі за завтрашноє повнокровноє житя русинської нациї – русинського народа ! – укремішноє уд нашых насилственных асиміляторuв – украйинцьuв, а каммай – галичан !

   Усокотити своє – сокровенноє ! – покликана книга русинськых народных спuванок, уношена у серцях и мыслях такых истинно великых русинuв, гикой Володимир Біланин, Михайил Керецман, Юрій Чорі.

   Удохновитильом сього русинського подвига став Володимир Біланин, котрого душа болїла, кой чув ош як поперечиньовано слова а новты русинськых спuванок на вкрайинськый манїр.

   Вернути первослова нашым народным спuванкам узявся Юрій Чорі, а новтам-музыцї - Михайил Керецман.

   И по довгuв творчuв роботї книга была учинена, озаглавили   ї   ”Удроджені русинські народні спuванкы”.   

   Ай туйкы, гикой усяды в нас типирькы, урішіня проблемы ся уперло у … гроші…Точнїше – в йих отсутствіє !

   Айбо Володимир Біланин найшов ищи єдну добру русинську душу – Марію Гаврилешко – котра на сисе сятоє дїло замагла ся ухосновати гроші из державної тапловкы. И – йuв ся тото удало !

   Лем ся ни вдало русинам усокотити свuй творчый труд -   ”Удроджені русинські народні спuванкы” – у йих бойовuв формі…

   Уйшло так, ош держава гроші дала, айбо держава ся убыйшла из русинськыма спuванками … по вкрайинськы…

   Сись титаничный по ушоріню русинськых народных спuванок труд сперед свого уходу у світ быв удданый у рукы русинського янычара – “заслуженого учи тиля Украйины” - Мигаля Алмашія, котрый из бойового заряда учинив холостый патрон.

   Почав Мигаль Алмашій – дуже “заслуженый учитиль Украйины” - из имени книгы:     повнокровна назва - ”Удроджені русинські народні спuванкы” - политїла у смітя, а місто ниї ся вбявила украйинська назывка русинської книжкы “Не є ліпших співаночок, як в нашому краю” …

   Дале пuшло спередслово – “Передмова”- вuсьuм пустослuвных сторuнок, писаных по вкрайинськы…

   А первыми у книзї стали … “авторські” спuванкы,  нигде, николи й никым   ни знані авторы котрых на повну силу нам явили свою як текстову,так и новтову   бездарнuсть а малограмотнuсть.

   Узьмім лем перву спuванку якогось С.Савчука, новта-музыка котрої є повным , а щи й – безграмотным плагіатом авторськых спuванок совецької  добы 50-60-ых годuв.

   А што коштувуть украйинські народні спuванкы, записані Мигальом Алмашійом и без позволения В.Біланина, М. Керецмана, Ю.Чорія –истинных первотворцьuв книгы ! – густо понатыковані в книгу !?..

   Бо лем “дякувучи” Мигальови Алмашійови днишньый молодый русин має спuвати нашу давну спuванку так:

                                         Била мене мати

                                         Прутиком-лозою
                                         Аби я не стояла

                                         З милим під вербою…

   Ни годен им порозуміти, ош што в сьому текстови є русинського !??..

   За покажені Мигальом Алмашійом русинські новты вже нич и ни кажу…

   Айбо … доста за пuллоє !..

   Говорім и за даштось порядочноє !

   А маєме за што, бо нидавно Михайил й Иван Керецманы пудготовили другу книгу русинськых народных спuванок, вернутых из украйинського спаскуджіння:     Ключ до русинського фолклора хх-хх1 вікuв” – назва проста, правда, є в ньuв нинависноє украйинцям слово “русинського”, айбо книга добра и русинам хuснавна.

     Михайил Керецман зuбрав русинські народні спuванкы на погатаринах Ужгорода, Перечина, Березнянщины, де вєдно живуть русины, словакы, мадяре, цигане, котры у свойых народных спuванках мавуть дуже много общого.

   Гикой бы на небесах золотом намальованы спuванкы горян - они своєобразні за мелодичнов простотов и ладовов колористиков пудвышеных другого и шестого спупиньuв.

   Дуже интересантным є й тото, ош часть спuванок словацькых русинuв сохранявуть натуралный лад, што го мали 200-300 годuв назад.

   У мадярuв Карпат ищи ся містами сохранили пентатонічні тетрахорды, што свідчить за йих истинну давнuсть и генно русинськоє походжіня.

   Спuванкы циганського походжіня мавуть домінанту волности и ниповториму красу колористикы – они абсолютно синкретичні: спuвавуться, туй такый переходячи в таниць !

   Иван Керецман мав и близькі з Михайилом поля збираня фолклора, гикой у Туря-Реметїх, Турици, Туричках, де здавна живуть словаце-жабураце (так йих давно ухрестили русины),а й и дале по Пuдкарпатю: “Спuванка мамкы” (солоспuв) – с. Туря-Пасїка, авать “Моя младосць” (То сом те промарнїл) –

 с. Завосино…

   Є и коломыйкы, у котрых ниє гуцульського лада: “Горі селом, долу селом…”.

   А много другых.

   Доля и нидоля, серце и душа, искрометнuсть и спокuй, краса благоговійної віры и любови до Бога, до Нянька и Мамкы, до вшыткої великої русинської родины спресовали ся и нивмираво живуть у до геніялности простых словах а новтах русинськых спuванок.

      У сьuв книжцї чує ся проникновенный народно-пісенный дух долинян,  колористика ладовости горян, своєобычнuсть лемкuв, простота бойкuв…

   Михайил й Иван Керецманы сміло удверли украйинську демодию-псевдофолклор, наповнили свою книжку глубокым и чистым  русинськым дыханьом !

  Упстало ся за малым – найти гроші и упустити сисю так трібну днишньым русинам книжку – ни покажену лепавыма рукома прислужувучых украйинцям “русинськых” яничарuв.

   Русинську спuванку, а из русинськов спuванков и нас – РУСИНUВ ! –  шуга нигда никому ни згирити !

 

                                                         Иван   П Е Т Р О В Ц І Й, 

                                                 русинськый   писатиль

http://petrovtsiy.livejournal.com/10770.html
РУСИНСКОЕ ПОЗДРАВЛЕНИЕ ПАТРИАРХУ МОСКОВСКОМУ И ВСЕЯ РУСИ КИРИЛЛ

Лидер русинов грозит Киеву вооруженным восстанием

Балога и Коломойский кормят с руки фашиста Тягнибока

САЙТ ПОДКАРПАТСКАЯ РУСЬ


Subscribe

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

  • 0 comments